Düğün Derneği

Cumartesi gecemiz, bir akrabamızın düğünü dolayısıyla Karabük'te geçti. Kuru pasta -meyve suyu ikilisinin, yılların eskitemediği beraberliği yine sahnedeydi.

Dedim ki Yiğit'e, tam otuz yıl sonra, annemle babamın evlendiği salonda, birebir aynısından bir düğünle evlensem kendimi kötü hissederdim. Herkesin asık suratla ve kem gözlerle oynayanları seyrettiği, masalarında oturup oradakiler gıyabında bıdı bıdı ettiği filan, bozuyor beni arkadaş.

Sonradan Bartınlılar dedikleri davul zurna ekibi geldi de bari, dejenere düğünlerden eski tip eğlentilere kısa bir dönüş yaşadık. Ha, bu kadar söyleniyorum, hiç oynamadım mı? Kurtlarımdan kurtuldum desem yeterli sanırım.

Belkim

Bugün düşündüm de ben
görüntümü değiştirebilirim belki.
Karar verip, toparlanıp
kaybola da bilirim belki.

Belli mi olur, hiç olmaz:
soyunup dökünüp şuracıkta
'aslında hepiniz işte böylesiniz'
diye bağırıp
sonra giyinebilirim belki.

Konuşabilir, saçmalayabilir
bir görünüp bir kaybolabilir
"hoyrat" sözcüğünü bir şiirimde
bile kullanabilirim belki.

Ciddi ciddi dalga geçip
hiç korkmadan tersleyebilir
saçıma uğur böceği takar,
piyango bileti alırım belki.

Yorulurum, çalışmam
düz gider, hiç kaybolmam.
Sesssiz sakin yaşarken,
birden ölebilirim belki.

Gözüme bir çöp batar
o çöpü çöpçü toplar
çağırırım 'gel' diye
gelmez yüzüme bakar.
Bir gün bu avallara
bağırabilirim belki.

Sonumu demire dayadım,
kütlemi teraziye.
Soranlara söyleyin
cortlayabilirim belki.

:)