16 Ağustos 2006

gozluksuz is yapmak- kulagımı deldirdim canım acıye...

gecenin iki konusunu belirledim kendime..
ilki gozluksuz is yapmak.. ekrana bakmak... sacma sapan seyleri aramak.

yok ya olmuyomus bunu anladım bu hazin gozluksuz gecemde.lens dedigin bir yere kadar.
hatırlarım denizle bir kosu lens almaya gitmistik. sonra o 6 aylık lensi 6 ay bile takmadı..sıkıldı takmaktan sanırım, ya da isinden sıkıldı. usengec oldugu icin kendileri :)
ben yılmadım devam ettim. basarmaya cok yakındım. butun dunyam lens olmustu.
tek konustugum kou vardı o da lenslerim. gozlukten eser yoktu. isimini bile duymamalıydım.

ta ki o elim geceye kadar..
o gece- bu gece...
ekrana bakamaz olmusum, dibine kadar giriyorum.
msn de biri birsey yazsa 'ah iyi ki o turuncfu ısık var gozume giren diyorum'..
eskiden olsa 'kor degiliz herhalde ne yanıp sonuyon' diye kızardım..

Gecenin 2. konusu ise kulagıma 2 delik daha actırmam.
Bu iste para yok ben bunu anladım 2 ytl'ye deldirdim.
gerci biraz uyanıklık yaptım sanırım. yani 4 ytl olmalıydı ama 2 istedi. ben de kedi gibi parayı uzatıp terk-i diyar eyledim.

Kızmıs mıdır?
bilmiyorum..
önemli olan onun isini iyi yapıp, hatırlaması deyip etik olarak kendimi sucluluktan uzaklastırıyorum.

Bu ilk deldirdigin küpeler ne de igrenc oluyormus yaaa..
Ben bebekken denizlerin ust komsusu ayten teyze igneyle delmis benimkini. bir de ip takmıs icine.

bugun küpeci amca dedi ki bu delik pek bi yukardan olmus o yuzden aynı hiza da olamazlar.
o an senelerdir kullandıgım küpe deligimin gercekten de kulagımın kıkırdak bolgesine yakın olduguna kanaat getirdim. Ayten teyze'ye saymadım sövmedim.
Sadece, 'ulen ne isin var da bebegin kulagını delersin,
hem de annesinden habersiz, sanki isin uzmanısın' diye gecirdim..
hak etti ama bu kadarını canım.

Zaten korkuyodum deldirmeye..
Serkan bahceli'de zor ikna etti.
"ben kupe takmayı sevmem ki zaten, kapanır o. ya en iyisi cıkalım burdan" gibi laflar ettim. Ama o yemedi. hatta, hiiic acımayacak hemen gececek, dedi.
Hala zonkluyo kulagım:(
O an dusundum ki piercing'im var ama kulagımı deldirmeye korkuyorum.

Ne sacma bir insanım ben..

Bi de eskiden yazılar yazardım artık yazmaz oldum.
köreldim, nasır oldum...

7 yorum:

  1. ben de kulagimi ilk deldirirken cok korkmustum... acimasindan ama daha cok ailemden gelecek tepkiden... aaa agizlarini bile acmadilar, annem bana getirsen ben delerdim dedi... yillar sonra bunun cok gereksiz bir sey oldugu anladim... simdi yine gereksiz olacagi icin cikarmiyorum... yoksa bir tane daha mi deldirsem:) cok sicak... bir de kuzenine sorar misin istanbul'da calismak istiyor mu?

    YanıtlaSil
  2. Kuzenime sordum. Bu ara gaza gelmiş şekilde çalışıyormuş işleri ve özgeçmişi üzerinde. Bazı gelişmeler olmuş. Anlatacakmış :)

    YanıtlaSil
  3. Beyzacan, anlamadım ben yahu. Sen lensleri çıkarıp gözlüğe mi döndün şimdi tekrar? Ha, bir de, 6 aylık lensin sadece 5 tanesini kullanıp sonra 'eh, bu ne be tak çıkar' diye kenara atmamın, üşengeçlik dışında, bir nedeni var elbet. Sor bakalım niye. Çünkü ben görebiliyorum, nıhahahaha! :)

    YanıtlaSil
  4. bekliyoruz bakalım gelişmeleri:) bu arada ben gözümü çizdirmiştim, en güzeli:)))

    YanıtlaSil
  5. ya bende cızdırıcem aslında da, lens takıyo olunca gerek duymadım pek. aslında lenseten degil ya gözüme dokunacaklar diye cok korkuyorum. yuzlesme anım gelince artık gidecem bende katılıcam cizdirenler arasına:)

    Gözlügüm yanımda yoktu denizcim, bu yuzden de bakarken ekrana pek bi zorlandım o gece:)

    Kuzenim gitsin istanbula bence. Ankara da is yok ona gore:) istiyor o da aslında da Ankara da hayatı kurulu ya ondan istemiyormus gibi görunuyor bence:)

    YanıtlaSil
  6. Gzöüne dokunacaklar diye korkuyormuş-muş. Hah, sen onu benim külahıma anlat. Uzun uzun tırnaklarla lensini çıkarmaya çalışırken gözünü kanatan bendim sanki :)
    (Ay, ne korkmuştuk o zaman di mi? Sonra kendi kendine geçmişti ama.)

    YanıtlaSil
  7. ben bu kelime doğrulama işleminden hiçbir şey anlamadım... acaba astigmatımı düzeltemedikleri için mi? korkulacak bir şey yok diyemem, korkulacak o kadar çok şey var ki... mesela ben 12 yaşında odamdaki saat tiktaklarından korkuyordum, merdivenlerden hırsız çıkıyor diye... hiç bitmezdi çıkması, ben de 1.kattan başladı zannederdim... sonra floresanın altında lanıp sönen ablamı robot zannedip korkutmuştum... bir kere maçta 100 kiloluk bir heriften korkutmuştum sonra... gözümü çizdirirken de acımamasından korkmuştum... bir şeyler oluyordu ama canım acımıyordu, doktor da benim yerime hemşirelerle konuşuyordu:)

    kaderin cilvesine bakın ki alaaddin'deki ilk işim beni ameliyat eden doktorun Dubai'deki muayenesi içindi... profesyonel olmasam kötü bir iş yapardım ama mecbur yine süper bir ilan yaptık (şu göz kontrol yazılarından aren't you bored of reading this stuff yazdık:)

    neyse, korkacak şey çok ama siz yine de korkmayın...:)

    YanıtlaSil